licznik
 Prace Magisterskie ON-LINE

rozliczenia linki
wykaz prac


Start

Pisanie prac

Baza danych prac

Współpraca

Regulamin

Kontakt




PRACA: 373

INFORMACJA

Temat pracy:
Kara grzywny w prawie karnym skarbowym


Cena za dostęp do pracy: 25

Cena zakupu pracy: 249

 
Ilość stron: 85
Rodzaj pracy: Magisterska
Identyfikator pracy: 373
Cena za dostęp do pracy: 25
Cena zakupu pracy: 249

Treść pracy:

    Celem niniejszej pracy jest omówienie problematyki kary grzywny w prawie karnym skarbowym, a więc kary grzywny wymierzanej za przestępstwa skarbowe oraz wykroczenia skarbowe, albowiem jest to podstawowa kara będąca podstawa sankcji karnej za popełnione przestępstwa i wykroczenia skarbowe, zaś jej istotą jest spowodowanie dolegliwości finansowej sprawcy deliktu skarbowego, który godzi w interesy finansowe państwa.

    Pojęcie „kary” nieodparcie kojarzy się z zagadnieniem „prawa karnego”. Jest to skojarzenie jak najbardziej słuszne, albowiem to właśnie prawo karne (w tym również prawo karne skarbowe) operuje pojęciem kary kryminalnej. Kara może występować jako: zagrożenie karne zawarte w ustawie (zakazie karnym), kara orzeczona w wyroku skazującym, kara wykonana (lub wykonywana). Jeżeli chodzi o tę ostatnią postać, podkreślić należy, że obejmuje ona nie tylko końcowy efekt wykonania kary, ale także sam proces jej wykonywania - co jest szczególnie istotne w przypadku kary pozbawienia wolności.

    Uwzględnienie całej, wskazanej wyżej, złożoności pojęcia kary jest niezbędne dla uniknięcia nieporozumień zarówno przy prowadzeniu badań nad karą, jak i wtedy, gdy analizie poddawane są poglądy na jej temat. Należy również brać pod uwagę powszechność stosowania nazwy „kara” w jej znaczeniu abstrakcyjnym i generalnym, a przecież kara podlega też konkretyzacji i indywidualizacji. Wszystko to może być jeszcze skomplikowane konsekwencjami faktu, że zawsze kara, jako instytucja prawa karnego, istnieje w określonym czasie i przestrzeni, w danym systemie prawnym, kara zaś jako pewna idea (urządzenie życia społecznego) nie daje się sprowadzić jedynie do rozważań na gruncie obowiązującego porządku prawnego i jednostkowego faktu .

    Stanowienie i stosowanie prawa karnego, wraz z całym jego arsenałem kar powinno być ostatecznością. Zasada subsydiarności wyraża przekonanie, że prawo karne to ultima ratio. Zasada ta jest konsekwencją faktu, że kara albo celowo, albo niezamierzenie, wyrządza człowiekowi pewną dolegliwość za uczynione zło i sama w sobie są złem (malum passionis propter malum actionis). W konsekwencji wymagana jest duża ostrożność i wstrzemięźliwość w posługiwaniu się karami kryminalnymi. Subsydiarność prawa karnego wymaga dla jego stosowania absolutnej niezbędności. Jest to postulat zarówno pod adresem ustawodawcy, jak i organów stosujących prawo karne. Zadaniem prawa karnego nie jest bowiem ani dyscyplinowanie obywateli, ani organizowanie jakiejkolwiek dziedziny życia społecznego. Tylko w systemach totalitarnych prawo karne stanowi prima ratio polityki społecznej państwa .

    Kara od starożytnej Grecji była przedmiotem rozważań teoretycznych mających wyjaśnić jej sens, cele i funkcje. Od początku zaznaczyło się występowanie dwóch nurtów (grup) teorii kary. Jedne z nich, zwane teoriami bezwzględnymi (absolutnymi), kładły nacisk na to, że kara musi być odpłatą za popełnione przestępstwo. Kara wymierzana jest po to, by stało się zadość sprawiedliwości (kara retrybutywna). W przeciwieństwie do tych poglądów, teorie względne (utylitarne) akcentują celowy charakter kary, która powinna zmierzać do osiągnięcia pewnych rezultatów w przyszłości, głównie powinna służyć zapobieżeniu przestępstw, które mogłyby zostać popełnione przez ukaranego i inne osoby. Trzecią grupę stanowią teorie mieszane, których zwolennicy próbują pogodzić w jednej koncepcji ideę kary jako sprawiedliwej odpłaty z ideą kary celowej .

    Współcześnie akceptowana jest triada celów kary. Nie kwestionuje się charakteru kary jako sprawiedliwej odpłaty na czyn zabroniony, ale tej sprawiedliwej odpłacie przypisuje się znaczenie ogólnoprewencyjne (tj. powstrzymanie innych niż sprawca osób od popełnienia przestępstwa) i indywidualnoprewencyjne (zapobieganie popełnieniu przestępstw przez skazanego). Tak więc sprawiedliwa kara ma służyć osiągnięciu określonych celów, ma mieć charakter instrumentu ochrony społeczeństwa przed naruszaniem ważnych dla niego dóbr i interesów .

    Celem kary grzywny jest w każdym przypadku wyrządzenie sprawcy dolegliwości o charakterze ekonomicznym, uszczuplenie jego dóbr majątkowych. Kara grzywna jest karą majątkową i jednocześnie karą nieizolacyjną. Kara grzywny powinna stanowić główny środek reakcji karnej w stosunku do „drobnej” i „średniej” przestępczości, stać się „podstawową formą dolegliwości spadającej na sprawców przestępstw najprzeróżniejszych rodzajów, sprawców niewykazujących znamion zaawansowanego procesu społecznego wykolejenia, wiodących względnie unormowany tryb życia, niewymagających interwencji resocjalizacyjnej, lecz co najwyżej oddziaływania dyscyplinującego” .

    Niezwykle istotne znaczenie kary grzywny w prawie karnym skarbowym wynika z faktu, iż kara ta jest tradycyjnie podstawowym instrumentem zwalczania przestępczości skarbowej i wykroczeń skarbowych. Ma to ścisły związek z charakterem czynów karnych skarbowych, które nastawione są na osiągnięcie korzyści majątkowej, czy to w drodze niewywiązywania się z obowiązku odprowadzenia określonych należności publicznoprawnych na rzecz odpowiednich budżetów, czy to w drodze łamania zakazów lub ograniczeń wprowadzonych dla ochrony interesów finansowych Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego, czy Wspólnot Europejskich. Grzywna, polegająca na konieczności uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa określonej kwoty pieniędzy, stanowiąca dolegliwość o charakterze majątkowym, która uszczupla zasoby finansowe skazanego sprawcy stanowi wyjątkowo trafny środek reakcji na czyn naganny sprawcy, gdyż pokazuje mu ekonomiczną nieopłacalność łamania norm finansowoprawnych chronionych przez przepisy kodeksu karnego skarbowego. Sprawca zamiast odnieść korzyść majątkową z popełnienia czynu zabronionego, ponosi straty, gdyż traci dobre imię z powodu skazania wyrokiem karnym, musi zapłacić orzeczoną grzywnę, a przy tym zawsze, pomimo ukarania, musi uiścić należność publicznoprawną, którą chciał uszczuplić swoim czynem.

    Praca składa się z pięciu rozdziałów. W rozdziale pierwszym przedstawiono karę grzywny w prawie karnym skarbowym w aspekcie historycznym.

    Rozdział drugi poświęcony jest charakterystyce kary grzywny na tle Kodeksu karnego skarbowego z 1999 r. W rozdziale tym opisano takie kwestie, jak: zasady wymierzania kary grzywny za przestępstwa skarbowe, zasady wymierzania kary grzywny za wykroczenia skarbowe oraz dyrektywy wymiaru kary.

    Trzeci rozdział pracy dotyczy kwestii związanych z nadzwyczajnym obostrzeniem i nadzwyczajne złagodzeniem kary grzywny w prawie karnym skarbowym.

    W czwartym rozdziale omówiono problematykę warunkowego zawieszenia wykonania kary grzywny. Rozdział ten zawiera takie szczegółowe kwestie, jak: przesłanki warunkowego zawieszenia wykonania kary grzywny, okres próby, obowiązki nakładane na sprawcę przez sąd, zarządzenie przez sąd wykonania warunkowo zawieszonej kary grzywny.

    W ostatnim, piątym rozdziale pracy, przedstawione zostały zagadnienia związane z wykonywaniem kary grzywny: wykonywanie kary grzywny wymierzonej za przestępstwo skarbowe, wykonywanie kary grzywny orzeczonej za wykroczenia skarbowe, odroczenie i rozłożenie na raty kary grzywny, odwołanie odroczenia wykonania kary grzywny, a także umorzenie kary grzywny w całości lub w części.

    Podstawę źródłową pracy stanowią podręczniki do prawa karnego, prawa karnego skarbowego i prawa karnego wykonawczego, komentarze do kodeksu karnego, kodeksu skarbowego i kodeksu karnego wykonawczego, a także artykuły opublikowane w periodykach prawniczych. W pracy wykorzystane zostało także orzecznictwo Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych.


ZAMÓW DOSTĘP DO PRACY


Tą pracę możesz kupić w formacie MS Word
i korzystać z niej jako materiału w domu !
Cena takiej usługi wynosi: 249
W tym celu napisz na adres podany w sekcji kontakt.