licznik
 Prace Magisterskie ON-LINE

rozliczenia linki
wykaz prac


Start

Pisanie prac

Baza danych prac

Współpraca

Regulamin

Kontakt




PRACA: 449

INFORMACJA

Temat pracy:
Oskarżyciel publiczny


Cena za dostęp do pracy: 25

Cena zakupu pracy: 99

 
Ilość stron: 33
Rodzaj pracy: Licencjacka
Identyfikator pracy: 449
Cena za dostęp do pracy: 25
Cena zakupu pracy: 99

Treść pracy:

    Jedną z naczelnych zasad procesu karnego jest zasada kontradyktoryjności. Zasada ta (nazywana też zasadą sporności, niekiedy zasadą walki) to dyrektywa, w myśl której proces może być prowadzony w formie sporu równouprawnionych stron (podmiotów) przed bezstronnym arbitrem. Zasada kontradyktoryjności oparta jest na rozdzieleniu funkcji procesowych - oskarżania (ścigania), obrony i orzekania (rozstrzygania). Funkcje te wykonywane są przez różne podmioty, między którymi zawiązuje się trójczłonowy stosunek procesowy - w pełnej, klasycznej postaci między oskarżycielem, oskarżonym i sądem (organem procesowym); z tych względów proces kontradyktoryjny określany jest jako proces trójpodmiotowy.

    Przeciwieństwem zasady kontradyktoryjności jest zasada śledcza (zasada inkwizycyjności). W myśl tej zasady w procesie nie występują strony, funkcje zaś oskarżania, obrony i orzekania (rozstrzygania) skumulowane są w rękach jednego podmiotu - organu procesowego, któremu podporządkowany jest cały proces; proces śledczy nazywany jest w związku z tym procesem jednopodmiotowym.

    Warunkiem pełnej, rozwiniętej kontradyktoryjności jest istnienie przeciwstawnych (co najmniej dwóch) stron procesowych i bezstronnego arbitra. Ze względu jednak na szerokie ujmowanie tej zasady, zwłaszcza w postępowaniach incydentalnych, nie zawsze muszą to być dwie strony i nie zawsze muszą to być wyłącznie strony; wówczas jednak kontradyktoryjność nie jest pełna, występują jedynie jej elementy.

    Obowiązujące prawo karne procesowe przyjmuje zasadę kontradyktoryjności, aczkolwiek nie rezygnuje całkowicie z zasady śledczości. Podobnie jak w odniesieniu do zasad skargowości i postępowania z urzędu - w postępowaniu jurysdykcyjnym (przed organami sądowymi) dominuje kontradyktoryjność, w postępowaniu przygotowawczym zaś (przed organami niesądowymi) ustawodawca dał pierwszeństwo śledczości. Analogia ta jest zrozumiała, jeżeli uwzględni się oczywiste związki: z jednej strony zasady skargowości - z zasadą kontradyktoryjności, z drugiej strony zasady postępowania z urzędu - z zasadą śledczą .

    Niezwykle istotna dla realizacji kontradyktoryjności, a więc praktycznej możliwości prowadzenia sporu, jest obecność stron oraz ich przedstawicieli przy dokonywaniu czynności procesowych, głównie zaś udział w rozprawach i posiedzeniach (chociaż prawo przewiduje również takie formy walki podmiotów procesowych o ich interesy, które tej obecności nie wymagają). W postępowaniu jurysdykcyjnym zasada kontradyktoryjności najszerzej przejawia się na rozprawie głównej, w której strony i ich przedstawiciele zawsze mogą brać udział, a najczęściej jest to ich obowiązkiem.

    Realność zasady kontradyktoryjności, a więc możliwości prowadzenia sporu (walki) przez strony, uwarunkowana jest ich równouprawnieniem. Według zasady równouprawnienia stron przeciwstawne strony mają w postępowaniu karnym równe uprawnienia procesowe; dyrektywę tę nazywa się również zasadą równości stron lub równości broni. Zasada ta zakłada równość stron przeciwstawnych (oskarżyciela i oskarżonego, powoda cywilnego i oskarżonego jako odpowiedzialnego cywilnie), a nie stron, które przeciwko sobie nie występują, lecz z reguły współdziałają (np. oskarżyciela publicznego i oskarżyciela posiłkowego) .

    Niniejsza praca poświęcona została jednej ze stron procesu karnego, a mianowicie oskarżycielowi publicznego. Warto podkreślić, iż rozważania zawarte w pracy zostały ograniczone wyłącznie do kwestii związanych z występowaniem przez oskarżyciela publicznego przed sądem I instancji.

    Praca podzielona została na trzy rozdziały. W rozdziale pierwszym scharakteryzowano organy państwowe uprawnione do pełnienia funkcji oskarżyciela publicznego przed sądem I instancji. Drugi rozdział poświęcony został wyjaśnieniu problematycznej kwestii, czy oskarżyciel publiczny jest stroną procesową. Z kolei w trzecim rozdziale omówiono udział oskarżyciela publicznego w postępowaniu sądowym, a mianowicie: udział oskarżyciela publicznego w rozprawie oraz w posiedzeniach sądu, wstąpienie przez prokuratora do postępowania karnego w sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego, a także zaskarżanie przez oskarżyciela publicznego orzeczeń sądu I instancji.


ZAMÓW DOSTĘP DO PRACY


Tą pracę możesz kupić w formacie MS Word
i korzystać z niej jako materiału w domu !
Cena takiej usługi wynosi: 99
W tym celu napisz na adres podany w sekcji kontakt.