Walka o granice Polski po 1918 roku

Podstawowe informacje o pracy

Ilość stron: 16
Rodzaj pracy: Zaliczeniowa

Cena za dostęp do pracy: 25 zł
Cena zakupu pracy: 59 zł

Opis pracy

Odrodzenie państwa polskiego po przeszło wiekowej niewoli w listopadzie 1918 r. zapoczątkowało w dziejach polskiej dyplomacji zupełnie nowy okres. Powstały nie tylko całkowicie odmienne zewnętrzne warunki pracy, lecz, co ważniejsze, zmienił się jej sens i treść. Wcześniej wysiłki dyplomacji polskiej koncentrowały się wokół sprawy odzyskania niepodległości. Teraz chodziło o jej obronę i utrwalenie, o wywalczenie dla Polski miejsca wśród narodów Europy. Najbliższym i najbardziej palącym zadaniem była walka o granice. Niemal wszystkie rubieże nowo powstającego państwa nie były bowiem ustalone. Pod kontrolą rządu polskiego pozostawały jedynie: byłe Królestwo Kongresowe bez Suwalszczyzny, Małopolska Zachodnia z Krakowem i Przemyślem, Śląsk Cieszyński oraz Lwów, czyli łącznie 140 tys. km2 powierzchni z 14,5 mln ludności. O inne ziemie polskie trzeba było podjąć walkę dyplomatyczną i orężną. W sprawie przyszłości ziem polskich byłego zaboru pruskiego należało oczekiwać decyzji zwycięskich państw Ententy podczas konferencji paryskiej .

Poza rozstrzyganiem splotu trudnych i najważniejszych spraw, które wyłoniły się między Warszawą a Berlinem i Warszawą a Moskwą, dyplomacja polska w tych pierwszych miesiącach niepodległości sporo uwagi musiała poświęcić również stosunkom z innymi sąsiadami. Przy tym większość spraw, które dyplomatom przyszło bronić i rozwikływać, narzuciły zachodzące wypadki. Generalnie rzecz biorąc, rola dyplomacji sprowadzała się do przygotowywania, a następnie osłaniania, podejmowanych własnych akcji politycznych i wojskowych, bądź też do organizowania dyplomatycznej obrony w wypadkach, gdy strona polska stawała się przedmiotem napaści .

Ogólne oceny położenia Polski wśród sąsiadów wypadały negatywnie. Dyplomaci polscy działali w poczuciu izolacji i otaczającej ich wrogości. Sprawy były złożone i pogmatwane. Wielokrotnie dążenia Polski i jej sąsiadów wzajemnie się wykluczały, stanowiły zarzewie konfliktów. Ludzie kierujący państwem polskim, a także i duże odłamy społeczeństwa, dążyły do budowy Polski w możliwie obszernych granicach. Ciągle wracano myślami do czasów przedrozbiorowych, kiedy Rzeczpospolita sięgała od morza do morza. Wprawdzie nie widziano teraz możliwości rekonstrukcji dawnych granic, lecz zmierzano do tego, aby Polska była możliwie rozległa. Widziano w tym rękojmię jej przyszłej siły i znaczenia, możliwość utrzymania się jako niepodległego państwa pomimo niekorzystnego położenia geopolitycznego, obecności dwóch wielkich sąsiadów – dawnych zaborców – na wschodzie i zachodzie. Do zwiększenia terytorium państwa zmierzano, nie uwzględniając, iż granice Polski obejmą także znaczny odsetek ludności obcej, niechętnej polskiej państwowości, co stanowić może czynnik osłabiający państwo od wewnątrz .

Dostęp do pracy

Dostęp do pracy to możliwość wglądu w kompletną treść pracy za pośrednictwem naszej strony internetowej przez okres 2 tygodni, bez możliwości zapisu, wydruku lub skopiowania treści pracy.

Koszt dostępu do pracy to 25 zł.

Zakup pracy

Kupując tę pracę otrzymasz ją w całości w formacie DOC i będziesz mógł korzystać z niej w domu bez ograniczeń czasowych.

Koszt zakupu pracy to 59 zł.

Podobne prace

Koncepcje państwa prawa
Rodzaj pracy: Magisterska | Stron: 100

Polska racja stanu w XX wieku
Rodzaj pracy: Magisterska | Stron: 129

Interwencjonizm państwowy w gospodarce Polskiej w latach 1936 - 1939 - główne formy i efekty
Rodzaj pracy: Magisterska | Stron: 98